Fout
  • Fout bij laden feed data.
PDF Afdrukken E-mailadres
Gebruikerswaardering: / 0
LaagsteHoogste 

Identiteit en christelijke organisaties

"Als mensen over de identiteit van een organisatie beginnen na te denken, is het tijd om die organisatie op te heffen". Deze tweet voorafgaande aan het boeiende identiteitsseminar op De Wittenberg, leverde nogal wat reacties op. Geen reden om bovenstaande zin te nuanceren, maar wellicht wel goed om het toe te lichten in wat meer dan 140 tekens.

Identiteit is 'datgene wat karakteristiek is voor een persoon of organisatie'. Nu zijn personen totaal verschillend van organisaties. Karakteristiek voor mensen is dat ze zijn. Organisaties zijn er omdat ze bewust zijn opgericht met een bepaald doel. Nu wil ik niet beweren dat mensen geen doel hebben, in tegendeel. Maar er is een principieel verschil tussen er zijn omdat je bent of er zijn omdat je iets nastreeft .

Nu is het in mijn beleving zo dat christelijke organisaties heel veel over identiteit spreken. En als ze dat doen, gaat het bijna nooit over de doelstelling maar over de grondslag: hoe christelijk de organisatie wil zijn, wie ze binnen en buiten willen sluiten. Dat mag natuurlijk wel, maar het is op zijn best secundair. Je kunt het met elkaar eens zijn dat je je wilt baseren op de Bijbel, een bepaalde interpretatie van de Drie Formulieren van Enigheid en de laatste jaargangen van je favoriete tijdschrift. Maar op basis daarvan kun je autobedrijf beginnen, op vakantie gaan, een kerk stichten of aan vereniging voor geitenfokkers gaan beginnen. De identiteit zit dus niet primair in de geestelijk achtergrond,  de identiteit zit in de doelstellingen, dat is het meest kenmerkend voor een organisatie. Immers een kerk op een andere basis zal vast meer lijken op een kerk op de basis zoals hierboven beschreven. En een liberale geitenfokkersvereniging zal verdacht veel lijken op een Rooms-katholieke of evangelische variant.

 

Tegen deze achtergrond durf ik de stelling aan dat als mensen over de identiteit van de organisatie na gaan denken, dat ze geen bestaansrecht meer  hebben. Mensen hebben dan blijkbaar nauwelijks zicht op de bestaansgrond (doel) van de club en gaan het dan over secundaire zaken hebben. Opheffen dus.

Betekent dit dat de levensbeschouwelijke achtergrond niet belangrijk is? Hoewel in christelijke organisaties die achtergrond naar mijn idee veel te veel is uitgeplozen, wil ik dat niet beweren. Maar levensbeschouwing is secundair. Neem bijvoorbeeld mijn eigen organisatie, ForumC. Onze missie is om bij te dragen aan dienstbare en zichtbare christenen in de samenleving. We denken dus vooral na over hoe we dat doel kunnen bereiken, door middel van welke activiteiten. Wanneer we vinden dat mensen dienstbaar en zichtbaar zijn en wanneer we vinden dat ze ook goed zichtbaar zijn. Het mag duidelijk zijn dat we gedreven worden door een christelijke overtuiging, maar hoe die afgebakend wordt is volstrekt ondergeschikt aan de doelstelling.  ForumC heeft heel nadrukkelijk gekozen om niet een grondslag te hebben, wij spreken over een vertrekpunt. Het kan legitiem zijn om je grondslag heel nadrukkelijk te omschrijven en af te bakenen, bijvoorbeeld als je aan kerkelijke zending wilt doen, mensen tot zending wilt stimuleren en denkt dat daarvoor verbinding met een kerkgenootschap goed werkt. Maar dan zijn wel deze tussenstappen nodig en dient het dus een doel.

Dus ja, natuurlijk mag je discussiëren over de inhoud van de( christelijke) ideologie van de club, maar altijd ten dienste van het doel. Als dat doel uit beeld raakt, is het tijd de club op te heffen omdat een organisatie er dan is om het zijn en niet er is om iets te bereiken.

 

Twitter Feed