Fout
  • Fout bij laden feed data.
PDF Afdrukken E-mailadres
Gebruikerswaardering: / 1
LaagsteHoogste 
CU en SGP hebben wat uit te leggen over draai in debat rituele slacht

 

Met grote woorden voerden de ChristenUnie en SGP actie tegen het wetsvoorstel om het ritueel slachten te verbieden. Volgens Cors Visser ongeloofwaardig zolang SGP en ChristenUnie niet uitspreken dat ze principieel van standpunt zijn veranderd of dat het gaat om eigenbelang.

Met enige verbazing heb ik de discussies over ritueel slachten gevolgd. Verbazing over de felheid van zowel voor- als tegenstanders. Want laten we eerlijk zijn, inhoudelijk gaat het over heel weinig. Minder dan 1% van de dieren dat mogelijk enkele seconden langer lijdt. Om daar nu een wetsvoorstel voor te maken getuigt van weinig prioriteitszin. Gelukkig was de Senaat wijzer dan Tweede Kamer en stemde niet in met het wetsvoorstel. Maar er was ook verbazing omdat tegenstanders de godsdienstvrijheid van Nederland aan dit wetsvoorstel ophingen. Dat getuigt van weinig realiteitszin. Godsdienstvrijheid is altijd ingeperkt door bepaalde wetten en daar kunnen en mogen zakelijke discussies over worden gevoerd.

Voormalige tegenstanders

Wat deze discussie merkwaardiger maakt is dat de tegenstanders van het wetsvoorstel, de ChristenUnie (toen RPF en GPV) en de SGP, eind jaren '80 respectievelijk voorstander en zeer uitgesproken voorstanders waren vóór een verbod op ritueel slachten. Dinsdag stond dat in deze krant ook te lezen. SGP, RPF en GPV vonden Nederland een christelijk land en praktijken van vreemde religies waren niet welkom. Nu het besef is doorgedrongen dan de christenen zelf een minderheid zijn, willen de partijen met moslims en joden een gezamenlijk front vormen en minderheden beschermen. Dat lijkt me uitstekend, maar zolang er niet expliciet afstand wordt gedaan van de vroegere lijn, is deze opstelling van de ChristenUnie en de SGP ongeloofwaardig. Immers dan heeft het er alle schijn van dat deze opstelling niet zozeer voortkomt uit de nadruk op godsdienstvrijheid, maar vooral is ingegeven door eigenbelang. Het beschermen van de rechten van minderheden en vooral religieuze minderheden, waartoe christenen zelf ook behoren.

Anders denken

Als eigenbelang niet de primaire drijfveer is, zullen SGP en ChristenUnie moeten erkennen dat ze principieel anders over godsdienstvrijheid, theocratie en minderheden zijn gaan denken dan zo'n twintig jaar terug. Bescherming van minderheden – ook al hebben ze een 'valse religie' – zou dan nu boven het theocratisch ideaal of bijbelse politiek gaan. Maar tot nog toe is er weinig publieke reflectie vanuit SGP en ChristenUnie op de verschoven panelen. Dat is jammer, omdat een open gesprek hierover veel zou kunnen bijdragen aan het voortgaande discussie over de rol van christenen een postchristelijke tijd. Zonder die reflectie en de erkenning dat standpunten zijn verschoven of dat de inzet eigenbelang is, maakt christelijke politiek zichzelf ongeloofwaardig. Iedere  politieke partij heeft recht om van mening te veranderen, ook om een tegenovergestelde mening te verkondigen en zelfs om dat met grote woorden te doen. Maar ChristenUnie en SGP maak dan wel duidelijk waar dat vandaan komt: eigenbelang of een principiële wijziging?

 

 

Twitter Feed